فرود آيى فرود مىآيم ، نظر ، نظر توست . اگر تو ابو العباس را منكرى ، همانا كه تو درست كردار و درست گفتارى ، من به غير از تو پشتيبانى ندارم ، من نعمت وجودى تو را قبول دارم و منكر نيكى تو نيستم . گناه ديگران را به پاى من ننويس و جنايت ديگران را به حساب من مگذار . اگر فرمان دهى به سوى تو مىآيم ، فرمان فرمان توست ، و پادشاهى از آن تو . مرگ ابو العباس و خلافت ابو جعفر وقتى ابو جعفر كار حج را به پايان آورد و بازگشت ، مرگ ابو العباس را دريافت . بين ابو جعفر و ابو مسلم مقدارى فاصله بود . ابو جعفر نامه‌اى به مضمون زير براى ابو مسلم فرستاد : كارى پيش آمده است كه همچون تو نبايد از آن غايب باشد . عجله كن ، عجله كن . اسحاق بن مسلم گويد ، به ابو جعفر گفتم ، با وجود اين مرد [ ابو مسلم ] هيچ پادشاهى براى تو باقى نمىماند . ابو جعفر گفت : واى بر تو ، با ابو مسلم چنين كنم ؟ گفتم : آرى ، من از روزى مىترسم كه وى بر تو دست يابد . ابو جعفر گفت : دروغ مىگويى . اسحاق گفت : من سكوت كردم . پس از مدتى او را بار ديگر ديدم ، و بار ديگر به او گفتم : به خدا سوگند اگر تو او را نكشى او تو را خواهد كشت . ابو جعفر گفت : آيا در اين مورد با كسى مشورت كرده‌اى ؟ گفتم : خير . ابو جعفر گفت : ساكت باش . من نيز ديگر سخنى نگفتم . ابو جعفر به كوفه رفت ، عيسى بن موسى را جلوتر از خود به انبار فرستاد . وى در آن جا به خزاين و بيت المال دست يافت و عبد الله را از كوفه بيرون كرد . زيرا وى مىخواست تا به ابو جعفر حمله برد ، عبد الله از اين روى مردم خراسان را فرا خواند و آنان را ملحق به يمنيان كرد ، براى آنان پاداش‌هاى بسيار در نظر گرفت . وقتى ابو جعفر رسيد ، كار را به دست عيسى بود موسى سپرد و وى را به سوى خراسانيان فرستاد و در نهايت آنان را شكست داد . هنگامى كه ابو جعفر از مكه بازگشت به ابو مسلم گفت : اكنون من هستم و تو ، فرمان نيز از آن تو ، به سوى عبد الله بن على و مردم شام برو . ابو مسلم به جنگ عبد الله بن على رفت و او را شكست داد ، عبد الله به اسارت در آمد ، ابو مسلم وى را به نزد ابو جعفر فرستاد . ابو مسلم از كشتن عبد الله بن على خوددارى كرد . ابو جعفر ، يقطين بن موسى و مردى ديگر را نزد ابو مسلم فرستاد و از وى خواست تا اموالى را كه تصاحب كرده است براى ابو جعفر بفرستد .